
در سکوت نگرانکننده نهادهای جهانی، و بر بستر تجاوزی که از سال ۲۰۱۵ تاکنون بر سرزمین یمن سایه افکنده، ابوظبی پروژهای جدید را در جزیره سقطری [گزارش کامل الخبر الیمنی] دنبال میکند؛ پروژهای که این بار نه با تانک و بمب، بلکه با تخریب طبیعت و نابودی اکوسیستم آغاز شده است. گزارش دقیق روزنامه اسپانیایی EL PAÍS که مستقیماً به سوابق متصل است، تخلفات گسترده امارات متحده عربی در جزیره سقطری را فاش کرده و از سرقت و قاچاق گونههای زیستی حیاتی این منطقه سخن گفته است. آنچه این گزارش به بیرون درز کرده، تنها بخش کوچکی از واقعیتی تلختر است که ملت یمن سالهاست در برابر آن ایستادهاند: تبدیل سقطری، نماد طبیعی جمهوری یمن، به مستعمره محیطی تحت نفوذ ابوظبی.
جنایت محیطی در سقطری؛ سند رسمی خیانت امارات در یونسکو
به گزارش منبع اسپانیایی، ابوظبی با تأسیس شرکتها و مؤسسات ظاهراً «خیریه»، سالهاست به برداشت و فروش غیرقانونی مرجانهای دریایی در سواحل سقطری مشغول است. این مرجانها که عنصر بنیادی ثبات اکوسیستم دریایی در اطراف یمن به شمار میآیند، اکنون در بازارهای دبی و ابوظبی بهعنوان زیور و کالاهای لوکس فروخته میشوند. این اقدام نهتنها تجاوزی آشکار به منابع طبیعی یمن است، بلکه بخشی از طرح جاهطلبانهتر اماراتیها برای تغییر هویت زیستی و انسانی سقطری محسوب میشود. مرجانها برای مردم سقطری همواره بخشی از حیات فرهنگی و معیشتیشان بودهاند. وقتی که این چرخه طبیعی شکسته میشود، تجارت محلی و سکونت ساحلی نیز دچار فروپاشی میشود. این همان الگوی اشغال نرم است که صنعا بارها درباره آن هشدار داده بود
تضاد منافع؛ چرا امارات سقطری را به جای ابوظبی ترجیح میدهد؟
در نگاه سیاسی، سقطری برای امارات فقط یک جزیره نیست؛ یک موقعیت ژئواستراتژیک حیاتی در قلب مسیرهای دریایی جهان است. کنترل این منطقه به ابوظبی اجازه میدهد مسیرهای تجاری بین اقیانوس هند و بابالمندب را نامرئی و مزیت راهبردی خود را تثبیت کند. اما برای انجام این کنترل، لازم است چهره طبیعی و انسانی سقطری تغییر کند تا هیچ نشانهای از هویت یمنی باقی نماند. از این رو، تخریب محیطزیست، تغییر پوشش گیاهی، و تخریب بافت سنتی روستاها، همه جزئی از همان سیاست تغییر ساختار جمعیتی و زیستی جزیره هستند. این سیاست مبتنی بر سوداگری و نه توسعه پایدار است، که تضاد منافع تاریخی بین ریاض و ابوظبی در یمن را بهشکل مخفی در سقطری نمایان میسازد.
شپشک قرمز نخل و ۱۲۶ مهاجم: آیا ابوظبی به دنبال تغییر ژنتیکی جزیره است؟
روزنامه اسپانیایی در ادامه به فاجعهای دیگر اشاره کرده است: ورود ۱۲۶ گونه مهاجم از گیاهان و حشرات به جزیره سقطری. بیشتر این گونهها بهواسطۀ پروژههای زینتی و کشاورزی وارد شدهاند که توسط مؤسسات وابسته به «بنیاد خلیفه بن زاید» اجرا میشدند. در ظاهر، هدف بهبود کشاورزی معرفی شده بود، اما نتیجه آن چیزی جز اختلال شدید در زیستبوم بومی یمن نیست.
یکی از خطرناکترین این گونهها، «شپشک قرمز نخل» است؛ حشرهای مهاجم که از طریق نهالهای وارداتی اماراتیها وارد جزیره شده و اکنون دهها درخت نخل بومی را نابود کرده است. درختان نخل در سقطری نه تنها عنصر اقتصادی، بلکه بخشی از میراث معنوی مردم هستند – همچون نخلهای صنعا، که همیشه نماد پایداری بودهاند. تحلیلگران مستقل محیطزیست معتقدند که ورود این گونهها با هدف «کنترل ترکیب زیستی» منطقه انجام گرفته است، تا امارات بتواند طبیعت جزیره را مطابق با الگوهای اقتصادی خود بازسازی کند؛ الگویی که بر پایه بهرهبرداری و سود کوتاهمدت بنا شده و ریشه در هیچ اصول علمی ندارد. این اقدامی نظاممند برای بیگانهسازی جزیره از هویت یمنیاش است که نشان میدهد اشغالگری فراتر از مرزهای سیاسی است.