واقعیت صادرات غیر نفتی امارات.

گفتمان رسمی ابوظبی پیرامون «دستاورد تاریخی» در زمینه صادرات غیرنفتی امارات [گزارش کامل امارات تسک]، با حقایق تکان‌دهنده‌ای از منابع مشکوک همراه است. در حالی که محمد بن راشد از عبور تجارت غیرنفتی از مرز یک تریلیون دلار سخن می‌گوید، گزارش‌های بین‌المللی فاش می‌کنند که این رشد استثنایی نه نتیجه صنایع تولیدی، بلکه حاصل تجارت «طلای خونین» آفریقا و قاچاق سیگار است.

 

پشت‌پرده یک ادعای جنجالی؛ از طلا تا سیگار

محمد بن راشد، حاکم دبی، اخیراً از عبور تجارت غیرنفتی امارات از مرز یک تریلیون دلار خبر داد و آن را یک «جهش استثنایی» نامید. اما نگاهی دقیق به ترکیب این آمارها نشان می‌دهد که این موفقیت نه در آزمایشگاه‌های فناوری یا کارخانه‌های صنعتی، بلکه در بازارهای طلا و کانتینرهای سیگار رقم خورده است.

 

دبی؛ ایستگاه تطهیر «طلای خونین» آفریقا

گزارش‌های معتبر بین‌المللی، به‌ویژه گزارش سازمان سوئیسی SwissAid، پرده از واقعیتی تلخ برمی‌دارد. بخش عمده‌ای از رشد صادرات غیرنفتی امارات مدیون طلایی است که از مناطق جنگ‌زده آفریقا به دبی قاچاق می‌شود.

آمار تکان‌دهنده قاچاق:

* حجم قاچاق: سالانه بین ۳۲۱ تا ۴۷۴ تن طلای آفریقایی بدون ثبت در آمارهای رسمی از مبدأ، وارد دبی می‌شود.

* سهم امارات: در سال ۲۰۲۲، امارات حدود ۴۰۵ تن طلای قاچاق شده وارد کرده که بیش از ۶۶ درصد کل واردات طلای این کشور از آفریقا را شامل می‌شود.

* سوخت جنگ: این طلا منبع اصلی درآمد گروه‌های مسلح در کشورهایی مثل مالی و بورکینافاسو است و مستقیماً صرف تأمین مالی جنگ‌های داخلی و نقض حقوق بشر می‌شود.

این فلز گرانبها در چمدان‌های دستی یا جت‌های خصوصی به دبی می‌رسد و پس از پالایش، به عنوان «طلای پاک» و صادرات قانونی امارات به بازارهای جهانی عرضه می‌شود.

 

صادرات سیگار؛ توسعه یا پولشویی؟

علاوه بر طلا، سیگار یکی دیگر از ستون‌های اصلی آمار صادرات غیرنفتی امارات است. گنجاندن کالایی که در سطح جهانی با شبکه‌های پولشویی و قاچاق گره خورده است، نشان‌دهنده سطحی بودن گفتمان توسعه در ابوظبی است. این تجارت هیچ ارزش افزوده‌ای برای دانش فنی یا بومی‌سازی صنعت در امارات ندارد و صرفاً بر پایه «صادرات مجدد» برای بزرگ‌نمایی ارقام تجاری بنا شده است.

 

نتیجه‌گیری: یک دستاورد کاغذی

ارائه تجارت «طلای درگیری» و «کالاهای بحث‌برانگیز» به عنوان موفقیت اقتصادی، بیش از آنکه یک واقعیت باشد، یک فریب آماری است. این مدل اقتصادی:

۱ـ بر پایه رانت‌خواری و واسطه‌گری است.

۲ـ هیچ کمکی به ایجاد یک اقتصاد پایدار و مولد نمی‌کند.

۳ـ تنها «بازیافت منابع غارت شده» از ملت‌های فقیر است که به اسم تنوع اقتصادی به خورد رسانه‌ها داده می‌شود.

عبور از مرز تریلیون دلار، بیش از آنکه نشان‌دهنده قدرت تولیدی امارات باشد، نشان‌دهنده نقش محوری دبی در تسهیل جریان‌های مالی مشکوک جهانی است.