همزمان با تشدید اختلافات درون ائتلاف متجاوز و افزایش فشارهای میدانی [گزارش کامل یمن نیوز]، امارات متحده عربی وارد مرحلهای تازه از عقبنشینی پنهان از یمن شده است؛ مرحلهای که با سوزاندن اسناد محرمانه، تخلیه زندانهای مخفی و جمعآوری تجهیزات پیشرفته همراه بوده و بیش از هر زمان دیگری، ابعاد واقعی پروژه امنیتی ـ اقتصادی ابوظبی در یمن را آشکار میسازد.
تحولات اخیر در شرق و جنوب یمن، بهویژه در استانهای شبوه و حضرموت، نشاندهنده تغییر تاکتیکی مهمی در رفتار امارات متحده عربی است. گزارشهای میدانی و اطلاعات منابع محلی حاکی از آن است که نیروهای اماراتی، پیش از ترک برخی پایگاهها و مراکز راهبردی، اقدام به نابودی گسترده اسناد و پروندههای محرمانه کردهاند؛ اقدامی که نمیتوان آن را صرفاً یک روند اداری یا امنیتی معمول دانست.
بر اساس این اطلاعات، نیروهای اماراتی مستقر در فرودگاههای عتق و الریان، مقادیر زیادی از پروندهها، گزارشها و اسناد را در روزهای پایانی حضور خود به آتش کشیدهاند. این اقدام، بیش از هر چیز، تلاشی هدفمند برای پاکسازی رد پای حضور چندساله امارات در یمن به شمار میرود؛ حضوری که از ابتدا با اهداف فراتر از ادعاهای اعلامی «ائتلاف» همراه بوده است.
سوزاندن اسناد محرمانه؛ تلاش برای پاککردن رد پای شبکههای وابسته
منابع آگاه تأکید دارند که اسناد نابودشده، شامل اطلاعات حساسی درباره فصائل مسلح وابسته به امارات، ساختار فرماندهی آنها، شیوههای تأمین مالی، ارتباطات خارجی و نیز نقشه استقرار پایگاههای نظامی و اطلاعاتی بوده است. این اسناد، نقش کلیدی در مدیریت عملیات میدانی امارات در جنوب و شرق یمن ایفا میکردند.
اما آنچه این اقدام را معنادارتر میکند، همزمانی آن با افزایش فشارهای سیاسی و نظامی و نیز اختلاف آشکار میان امارات و عربستان سعودی است؛ اختلافی که بهویژه در پرونده حضرموت و المهره خود را نشان داده و امارات را در موضعی تدافعی قرار داده است.
زندانهای مخفی امارات؛ پروندهای که باید بسته میشد
در کنار سوزاندن اسناد، موضوع زندانهای مخفی امارات بار دیگر به سطح رسانهها بازگشته است. گزارشها حاکی از آن است که زندانهای سری وابسته به افسران اماراتی در داخل اردوگاه راهبردی مُرّه در استان شبوه، بهطور کامل تخلیه شدهاند.
تمامی بازداشتشدگانی که سالها بدون محاکمه و خارج از هرگونه چارچوب قانونی در این مراکز نگهداری میشدند، به مکانهایی نامعلوم منتقل شدهاند. این اقدام، بیش از آنکه نشانه پایان یک دوره باشد، تلاشی آشکار برای از بین بردن شواهد نقض سیستماتیک حقوق بشر است.
انتقال زندانیان؛ حذف شاهدان زنده
تخلیه زندانها و انتقال زندانیان به مکانهای نامعلوم، بهوضوح نشان میدهد که امارات نگران افشای شهادتهای زنده درباره شکنجه، بازداشتهای خودسرانه و مدیریت مستقیم این مراکز توسط افسران خارجی است؛ مسألهای که میتواند در آینده به پروندههای سنگین حقوقی علیه ابوظبی منجر شود.
جمعآوری تجهیزات پیشرفته؛ غارت منابع زیر پوشش امنیت
افشاگریهای فعالان محلی نشان میدهد پیش از خروج نهایی نیروهای اماراتی از اردوگاه مُرّه، تیمهای مهندسی تخصصی اقدام به برچیدن و انتقال تجهیزات فنی پیشرفته کردهاند؛ تجهیزاتی که سالها در این پایگاه فعال بودهاند.
بررسیها نشان میدهد بخشی از این تجهیزات، نهتنها کاربرد نظامی و اطلاعاتی داشته، بلکه برای شناسایی معادن، منابع طبیعی و ثروتهای زیرزمینی یمن مورد استفاده قرار میگرفته است. این مسأله، بار دیگر نقش امارات در غارت سازمانیافته منابع یمن را برجسته میکند.
از حضور نظامی تا پروژه اقتصادی پنهان
وجود چنین تجهیزاتی در یک پایگاه نظامی، نشان میدهد حضور امارات در یمن از ابتدا صرفاً امنیتی یا سیاسی نبوده، بلکه بخشی از یک پروژه اقتصادی پنهان برای دسترسی به منابع راهبردی یمن بوده است؛ پروژهای که اکنون، با شکست سیاسی و فشارهای میدانی، در حال فروپاشی است.
عقبنشینی یا بازآرایی اجباری؟
اگرچه امارات از «خروج» یا «کاهش حضور» سخن میگوید، اما رفتارهای میدانی این کشور نشان میدهد آنچه رخ میدهد، یک عقبنشینی واقعی نیست، بلکه بازآرایی اجباری پس از شکست و اختلاف با عربستان است. سوزاندن اسناد و تخلیه مراکز حساس، نشانه ترس از آینده و پیامدهای افشای حقیقت است.
آتش اسناد، اعتراف خاموش به شکست پروژه امارات در یمن
مجموعه اقداماتی که امارات پیش از خروج اجباری از برخی مناطق یمن انجام داده است ـ از نابودی اسناد محرمانه تا تخلیه زندانهای مخفی و جمعآوری تجهیزات پیشرفته ـ همگی بیانگر یک واقعیت روشن است: پروژه نفوذ، اشغال و غارت امارات در یمن با شکست مواجه شده است.
هرچند ابوظبی میکوشد با سوزاندن اسناد، حافظه مکتوب جنایات خود را از میان ببرد، اما حقیقت در حافظه مردم یمن، در قربانیان زندانهای مخفی و در زمینهای غارتشده باقی خواهد ماند. این اقدامات، نه نشانه قدرت، بلکه نشانه هراس از افشای حقیقت و پاسخگویی در آینده است.